Bir Melek Kaybettik!

Aslında bugün sıradanlıkla başladı, taki saat 13:00 ü gösterene kadar. İşyerinde çalan telefonla alt komşumun evine hırsız girdiğini öğrendim önce. Malum 11 aydın annemlerde kalınca kendi evimizden bir haber yaşıyorduk, Önce Allaha sonra komşularıma emanet olan evimi şimdi daha bir merak eder olmuştum.

Ardından o şoktan kendimi kurtarmaya çalışırken teyzemin kızının vefat haberiyle daha bir sarsıldım. Kendisi yaklaşık 4 aydır şu amansız olan, ismini telaffuz bile etmek istemediğim hastalıkla mücadele ediyordu. Önce bayılmalar, ardından karnında şişlik şikayeti ile gitti doktor, apar topar hastaneye yatırıldı, birkaç ameliyat

sonrası kemoterapi görmeye başlamıştı. 1 Hafta öncesine kadar normal servisteyken son 1 haftadır yoğun bakım ünitesine almışlardı. Yaşam destek ünitesine bağlamışlardı. Önce rahimde olan ur sonra karnına sıçramış ameliyatla temizlenen ur tekrarlayarak beyin`e kadar bütün organlarına sıçramış.

Doktor herşeye hazırlıklı olun desede hangi insan kanına canına ölümü yakıştırır ki? Bir umut vardı içimizde, ziyaretlerimizde bile hep Yağız Enes`i sorardı. Hastaneden çıkınca onunla bol bol oynucam derdi. :(

Bugün sabaha karşı gepegenç Kuzenim gözlerini açmamacasına yumdu. Daha 25 yaşındaydı yeni mezun olmuştu üniversiteden, Bilgisayar mühendisi olmuştu, hayalleri vardı, gerçekleştirmek istediği hayalleri.

Hazırlıksız yakaladı gene bu kaçınılmaz son bizi.

Başımız sağolsın.

Allahım rahmet eğlesin, mekanın cennet olsun Mürüvvet.

Kalbimizdesin...
S.S.